منعطف ( mon'ataf ) ا . ع . منعطف الوادى : خم رودبار . منعطف ( mon'atef ) ص . ع . خميده و خم گرفته و دولا شده . منعظ ( mon'ez ) ص . ع . هر آنكه آزمند جماع باشد . و فرج باز و فراز كرده شده از غايت شهوت . منعفر ( mon'afer ) ص . ع . به خاك آلوده شده و در خاك غلتيده شده . منعفق ( mon'afaq ) ا . ع . جايى كه از آن كوچ مىكنند . و جايى كه بدان باز مىگردند . منعفق ( mon'afeq ) ص . ع . آنكه در كارها شتابى مىكند . و بازگردندهء از آب . منعق ( mon'aqq ) ص . ع . كفته و شكافته . و ابر پراكنده و از هم وا شده . من عقب ( men - aqeben ) ع . يعنى از سپس و در پس . منعقد ( mon'aqed ) ص . ع . بسته شده . منعقد ( mon'aqed ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بسته و بند كرده و گره زده و بسته شده . و زناشويى شده . و معاهده و شرط بسته شده و انجام پذيرفته . و ابر فراهم آمده . و منعقد اللسان : بسته زبان . منعقر ( mon'aqer ) ص . ع . ستور پشت ريش شده . و پى زده . و شتر و يا اسبى كه پاى آن از شمشير مجروح شده باشد . و بريده شده . و خرمابنى كه سر آن را بريده باشند . و بازداشته شده . منعكس ( mon'akes ) ص . ع . برگرديده شده مانند صورت در آيينه و يا در آب . و عكس پذيرفته . منعكس ( mon'akes ) ص . پ . ماخوذ از تازى - واژگون و سرنگون و مخالف . و شكل و صورتى كه در آيينه و يا در آب افتاده و برگرديده باشد . منعكف ( mon'akef ) ص . ع . موى تافته و پيچيده . منعل ( man'al ) و منعلة ( man'alat ) ا - ص . ع . زمين درشت . يق : نزلنا منعلا و منعلة . نزلنا ارضا منعلا و منعلة . منعل ( mon'al ) ا . ع . مرد با نعل . منعل ( mon'al ) ص . ع . فرس منعل : اسب سخت سم . و فرس منعل يد كذا و رجل كذا او اليدين او الرجلين : اسبى كه ميان سم و رسغ آن سپيدى باشد و گرد نگردد و يا بر نر گذرد از سپيدى خاتم و آن سپيدى اندك است در قوائم . و نيز منعل : نعل كرده شدهء از ستور . منعل ( mon'el ) و ( mona''el ) ص . ع . آنكه ستور را نعل مىكند . منعل ( mona''al ) ص . ع . ستور نعل كرده شده . منعلة ( man'alat ) ع . ر . منعل . منعلة ( mon'alat ) ص . ع . ودية منعلة : نهال از بيخ بركنده . منعم ( man'am ) م . ع . نعم نعمة و منعما . ر . نعمة . منعم ( mon'am ) ص . ع . احسان كرده شده و نيكويى كرده شده . و منعم عليه : پذيرفته احسان و نيكويى . منعم ( mon'em ) ص . ع . آنكه احسان و نيكويى مىكند . و آنكه بنده آزاد مىكند . منعم ( mon'em ) ص . پ . مأخوذ مأخوذ از تازى - نعمت دهنده و كريم و نيكوكار و جوانمرد و سخى و با همت . و منعم حقيقى : خداوند تبارك و تعالى . منعم ( mon'om ) و ( men'am ) ا . ع . جاروب . منعم ( mona''am ) ص . ع . كلام منعم : سخن نرم . منعم ( mona''em ) ا . ع . نام مردى . منعمة ( mona''amat ) ص . ع . امراة منعمة : زن داراى آسايش و رفاهيت . و جارية منعمة : دختر خوش گذران نيكو عيش و نيكو خورش . منعمد ( mon'amed ) ص . ع . بر ستون پشت داده و تكيه كرده . منعمل ( mon'amel ) ص . ع . ساخته شده و كرده شده و عمل شده . منعميت ( mon'emiyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بخشندگى . منعوت ( man'ut ) ص . ع . موصوف . منعوش ( man'uc ) ص . ع . ميت منعوش : مرده بر نعش نهاده . منعوى ( mon'avi ) ص . ع . خميده و پيچيده شده . منعى ( man ' ) ا . ع . خبر مرك . ج : مناعى . و بازداشت و امتناع و باز ايستادگى . منعى ( mana'iyy ) ا . ع . بسيار خورنده خرچنگ . منغار ( menq r ) ص . ع . شاة منغار : گوسپندى كه بيرون آمدن شير سرخ و يا خون آلوده از پستان وى عادت آن باشد . منغدل ( monqadel ) ص . ع . بزرك سر فروهشته سر .